انتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Comparison of sugarcane and sugar beet cultivation in terms of energy and economic indices in Khuzestan provinceمقایسهی زراعت نیشکر و چغندرقند از نظر شاخصهای انرژی و اقتصادی در استان خوزستان11610685210.22059/ijaedr.2026.389808.669364FAزینبمیرزاوندگروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمجیدآقاعلیخانیگروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.حامدعینی نرگسهگروه مهندسی کشاورزی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران.Journal Article20250313In order to compare the cultivation of two sugar-producing plants (sugarcane and sugar beet) in terms of energy and economic indicators, a field study was conducted in Khuzestan province in 1402 using questionnaires and interviews as data collection tools. Energy consumption efficiency, energy productivity, specific energy, net energy and water consumption efficiency were investigated as energy indicators and gross production value, net income, profit-cost ratio and economic productivity were investigated as economic indicators. Based on the findings of this study, the total energy input in sugarcane cultivation was 93002.4 and in sugar beet was 47148.34 megajoules per hectare. The total energy output in sugarcane cultivation was 98467.2 and in sugar beet was 1273272 megajoules per hectare. In sugarcane cultivation, the largest share of energy was from fuel (34.85%), water (32.9%), and chemical fertilizers (12.3%), and in sugar beet cultivation, the largest share of energy was from fuel (45.77%), chemical fertilizers (24.25%), and water (22.8%). In sugarcane and sugar beet cultivation, the energy efficiency index was 1.06 and 27.01, the energy productivity index was 0.88 and 0.81 kg/MJ, the specific energy index was 1.1334 and 1.2271 MJ/ha, the specific energy index was 5464.8 and 1226123.7 MJ/ha, and the water use efficiency was 2.73 and 7.19 kg/m3 of water consumed. Net income in sugarcane cultivation was estimated at 1927.78 and in sugar beet at 1068.34 dollars per hectare, indicating the greater profitability of sugarcane. In general, sugar beet cultivation was superior in terms of energy efficiency and sugarcane cultivation in terms of economic profitability, which is hoped to attract the attention of policymakers and agricultural extension specialists to create sustainable farming ecosystems in the agricultural development of the province.به منظور مقایسهی زراعت دو گیاه مولد شکر (نیشکر و چغندرقند) از نظر شاخصهای انرژی و اقتصادی یک تحقیق میدانی با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه به عنوان ابزار گردآوری اطلاعات در سال 1402 در استان خوزستان انجام شد. کارایی مصرف انرژی، بهرهوری انرژی، انرژی مخصوص، انرژی خالص و کارایی مصرف آب به عنوان شاخصهای انرژی و ارزش ناخالص تولید، درآمد خالص، نسبت سود به هزینه و بهرهوری اقتصادی به عنوان شاخصهای اقتصادی بررسی شدند. بر اساس یافتههای این تحقیق کل انرژی ورودی در کشت نیشکر 4/93002 و در چغندرقند 34/47148 مگاژول در هکتار بود. کل انرژی خروجی در کشت نیشکر 2/98467 و در چغندرقند 1273272 مگاژول در هکتار بود. در کشت نیشکر بیشترین سهم انرژی متعلق به سوخت (85/34%)، آب (9/32%) و کودهای شیمیایی (3/12%) بود و در کشت چغندرقند نیز بیشترین سهم انرژی به ترتبی به سوخت (77/45%)، کودهای شیمیایی (25/24%) و آب (8/22%) مربوط بود. در کشت نیشکر و چغندرقند شاخص کارایی انرژی به ترتیب 06/1 و 01/27، شاخص بهرهوری انرژی 88/0 و 81/0 کیلوگرم بر مگاژول، شاخص انرژی مخصوص 1334/1 و 2271/1 مگاژول بر هکتار، شاخص انرژی خاص 8/5464 و 7/1226123 مگاژول بر هکتار و کارایی مصرف آب 73/2 و 19/7 کیلوگرم بر مترمکعب آب مصرفی بود. درآمد خالص در کشت نیشکر 78/1927 و در چغندرقند 34/1068 دلار در هکتار برآورد شد که نشان از سودآوری بیشتر نیشکر است. به طور کلی از نظر کارایی مصرف انرژی کشت چغندرقند و از نظر سودآوری اقتصادی کشت نیشکر برتر بود که امید است برای ایجاد کشت بوم های پایدار در توسعه کشاورزی استان مورد توجه سیاست گزاران و مروجان بخش زراعت واقع شود.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_106852_a35110a8765f8a02fb251fcb1d97e85c.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Explanation of Effective Components and Their Impact on the Selection of Marketing Channels for Citrus Fruits in Gilan Provinceتبیین مولفههای موثر و تحلیل تأثیر آنها بر انتخاب کانالهای بازاررسانی مرکبات در استان گیلان174010294510.22059/ijaedr.2025.390248.669358FAفرزانهحسنی دیارجانگروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، شهرکرج، ایرانحامدرفیعیگروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.سید صفدرحسینیگروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.سعیدیزدانیگروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.Journal Article20250221Economic development in developing countries is heavily reliant on the growth of the agricultural sector, as a significant portion of the population in these countries depends on agriculture. Rural households are recognized as small-scale farmers, and agricultural production systems are often less market-oriented. Encouraging and supporting smallholder farmers for market-oriented production is essential for the development of agricultural value chains and ensuring adequate food supply. Therefore, the primary objective of this study is to examine the influential components affecting the selection of marketing channels for citrus fruits in Gilan Province. To this end, a Multivariate Probit (MVP) method has been employed. Additionally, data regarding the selection of various marketing channels by farmers were collected through questionnaires using a convenience sampling method in Gilan Province for the year (2023). The findings related to the marginal effects of variables in the multivariate probit model reveal that the most significant components in the selection of marketing channels include age, experience, quantity of produce, area under cultivation, selling price, transportation costs, awareness of market prices, distance to market, access to transportation, buyer recognition, poor road and storage conditions, access to credit, time spent acquiring market price information, and time spent stabilizing prices and locations It is recommended that the government and relevant institutions take actions to enhance access to market information, improve transportation infrastructure, facilitate access to credit, and support the formation of cooperatives in order to increase the bargaining power of citrus growers.توسعه اقتصادی در کشورهای در حال توسعه به شدت به رشد بخش کشاورزی وابسته است، زیرا بخش قابل توجهی از جمعیت این کشورها به کشاورزی متکی هستند. خانوارهای روستایی به عنوان کشاورزان کوچکمقیاس شناخته میشوند و سیستمهای تولید کشاورزی معمولاً کمتر بازار محور هستند. تشویق و حمایت از کشاورزان خردهمالک برای تولیدات بازار محور ضروری است تا زنجیرههای ارزش کشاورزی توسعه یابند و تأمین غذای کافی صورت گیرد. بنابراین هدف اصلی این مطالعه بررسی مؤلفههای مؤثر بر انتخاب کانالهای بازاررسانی مرکبات در استان گیلان است. برای این منظور، از روش پروبیت چندمتغیره (MVP) استفاده شده است همچنین اطلاعات مربوط به انتخاب کانالهای مختلف بازاررسانی مرکبات توسط باغداران از طریق تکمیل پرسشنامه با روش نمونهگیری در دسترس در استان گیلان، برای سال 1402 جمعآوری شد. نتایج مربوط به اثر نهایی متغیرها در مدل پروبیت چندمتغیره نشان میدهد که مهمترین مولفهها در انتخاب کانالهای بازاررسانی شامل سن، تجربه، مقدار محصول، سطح زیرکشت، قیمت فروش، هزینههای حمل و نقل، آگاهی از قیمت بازار، فاصله تا بازار، دسترسی به وسایل نقلیه و شناخت خریدار وضعیت نامناسب جاده و انبار، دسترسی به اعتبارات، مدت زمان صرف شده برای کسب اطلاعات قیمت بازار و مدت زمان صرف شده برای تثبیت قیمت و مکان هستند. از این رو پیشنهاد میشود که دولت و نهادهای مرتبط اقداماتی را برای افزایش دسترسی به اطلاعات بازار و بهبود زیرساختهای حمل و نقل تسهیل دسترسی به اعتبارات و حمایت از تشکیل تعاونیها به منظور افزایش قدرت چانهزنی باغداران انجام دهند.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_102945_72636799202604403df83961d6038605.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Investigating the Impact of Supply and Demand Shocks on the Marketing Margin Behavior of Chicken Meat: The Role of Price Shocks and the COVID-19 Pandemicبررسی اثر تکانههای عرضه و تقاضا بر رفتار حاشیه بازاریابی گوشت مرغ: نقش تکانههای قیمتی و همهگیری کووید-19416310609910.22059/ijaedr.2026.409194.669412FAمحمدرضوانیگروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانمهدیپندارگروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانJournal Article20260120The primary objective of this study is to investigate the impact of economic shocks—including the COVID-19 pandemic, changes in preferential exchange rate policies, and increases in energy carrier prices—on the marketing margin of chicken meat in Iran. Utilizing the theoretical framework of Piggott et al. (2000) and specifying a system of equations, the model was estimated using quarterly data for the period 2015–2022 via the Three-Stage Least Squares (3SLS) method. The findings revealed that the elasticity of substitution between farm inputs and marketing services is 0.34, indicating limited substitutability between these two inputs. Analysis of market power indices suggests the presence of market power within the processing and retail sectors. Shock analysis results demonstrated that both the COVID-19 pandemic and rising energy prices led to an expansion of the marketing margin (price ratio elasticities of 0.094 and 0.008, respectively). Conversely, the changes in preferential exchange rate policies resulted in a contraction of the marketing margin (elasticity of −0.032). Contrary to common perception, the results indicate that these shocks have a limited and negligible effect on the expansion of the marketing margin. This finding suggests that price increases are not primarily driven by an increase in the marketing margin; thus, any price intervention without a full understanding of market dynamics or evidence of profiteering behavior could lead to supply disruptions and diminish the incentives for economic actors. Consequently, priority should be given to rigorous and continuous monitoring of price movements and the identification of their underlying drivers to prevent the adoption of misguided policies affecting market performance.هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اثر تکانههای اقتصادی شامل همهگیری کووید-۱۹، تغییر در سیاست تخصیص ارز ترجیحی و افزایش قیمت حاملهای انرژی بر حاشیه بازاریابی گوشت مرغ در ایران است. بدین منظور، با بهرهگیری از چارچوب نظری Piggott et al (2000) و تصریح سیستم معادلات، مدل تحقیق با استفاده از دادههای فصلی بازه زمانی ۱۳۹۴-۱۴۰۱ به روش حداقل مربعات سه مرحلهای برآورد گردید. یافتهها نشان داد که کشش جانشینی بین نهاده مزرعه و خدمات بازاریابی معادل 34/0 است که بیانگر وجود جانشینی محدود میان این دو نهاده میباشد. بررسی شاخصهای قدرت بازاری حاکی از وجود قدرت بازاری در بخش فرآوری و خردهفروشی است. نتایج تحلیل تکانهها نشان داد که همهگیری کووید-۱۹ و افزایش قیمت حاملهای انرژی، منجر به گسترش حاشیه بازاریابی (کشش نسبت قیمتها به ترتیب 094/0 و 008/0) شدهاند. در مقابل، تغییر نرخ ارز ترجیحی، منجر به کاهش حاشیه بازاریابی (کشش 032/0-) شده است. برخلاف تصور رایج، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تکانهها اثر محدود و ناچیزی بر گسترش حاشیه بازاریابی دارند. به عبارتی این یافته نشان میدهدکه افزایش قیمتها ناشی از افزایش حاشیه بازاریابی نبوده و هرگونه مداخله قیمتی پیش از درک کامل پویاییهای بازار و بدون شواهد از رفتارهای سودجویانه، میتواند منجر به اختلال در عرضه و کاهش انگیزه فعالان اقتصادی شود. بنابراین، اولویت باید بر نظارت دقیق و مستمر بر تحرکات قیمت و شناسایی عوامل مؤثر بر آنها باشد تا از اتخاذ سیاستهای نادرست برای عملکرد بازار جلوگیری شود.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_106099_9817907aecef1a7caa1a530383a80d0c.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321An Integrated and Localized Model of a Resilient Economy Based on Digital Technologies in Agriculture and Handicrafts of Sistanالگوی تلفیقی و بومی شده اقتصاد مقاومتی بر پایه فناوریهای دیجیتال در کشاورزی و صنایعدستی سیستان658310535510.22059/ijaedr.2026.402139.669387FAمجتبیداورپناهگروه اقتصاد کشاورزی- بازاریابی محصولات کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران0000-0002-2280-6342مجیددهمردهگروه اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0000-0002-1570-4559Journal Article20250914This research aims to present an innovative model for strengthening resilient economy based on digital technologies in the agriculture and handicrafts sectors of the Sistan region. The statistical population comprised 364 economic actors from both the agriculture and handicrafts sectors, selected using stratified random sampling. The data collection tool was a researcher-developed questionnaire utilizing a Likert scale, and the data were analyzed through statistical methods including descriptive statistics, Friedman test, convergent and discriminant validity (AVE, CR, HTMT), structural equation modeling (SEM), multi-group testing, and cluster analysis. The findings indicated that optimal water resource management holds the highest importance in agriculture, while enhancing digital presence has the greatest effect in the handicrafts sector (p<0.001). The validity, reliability, and fit indices of the structural equation model were at satisfactory levels (RMSEA=0.039; CFI=0.961). The SEM results demonstrated a significant positive impact of online presence and resource productivity on resilient economic performance, particularly in handicrafts, where market demand is more dependent on digital platforms. The results suggest that the simultaneous development of digital infrastructure and resource optimization is key to enhancing the resilient economy in Sistan. In agriculture, prioritizing water management policies and training in modern technologies is essential, while in handicrafts, active participation in digital markets and branding is crucial. Therefore, establishing a "Regional Innovation and Digital Marketing Center" with a mission to teach digital skills, conduct market analysis, and provide branding and export services, alongside water resource management projects, could contribute to achieving a sustainable resilient economy and increasing the competitiveness of producers in Sistan.این پژوهش با هدف ارائه الگوی نوین برای تقویت اقتصاد مقاومتی مبتنی بر فناوریهای دیجیتال در حوزه کشاورزی و صنایعدستی منطقه سیستان انجام شد. جامعه آماری شامل 364 فعال اقتصادی در دو بخش کشاورزی و صنایعدستی بود که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه محققساخته با طیف لیکرت بود و دادهها با روشهای آماری شامل آمار توصیفی، آزمون فریدمن، روایی همگرا و تمایز (AVE، CR، HTMT)، مدل معادلات ساختاری (SEM)، آزمون چندگروهی و تحلیل خوشهبندی تحلیل شد. یافتهها نشان داد مدیریت بهینه منابع آب بالاترین اهمیت را در کشاورزی و توسعه حضور دیجیتال بیشترین اثر را در صنایعدستی دارد (p<0.001). شاخصهای روایی، پایایی و برازش مدل معادلات ساختاری در سطح مطلوب بود (RMSEA=0.039;CFI=0.961). نتایج SEM بیانگر تأثیر مثبت معنادار حضور آنلاین و بهرهوری منابع بر عملکرد اقتصادی مقاومتی بود، بهویژه در صنایعدستی که تقاضای بازار وابستگی بیشتری به بستر دیجیتال دارد. نتایج نشان میدهد که توسعه همزمان زیرساختهای دیجیتال و بهینهسازی منابع تولید، کلید ارتقاء اقتصاد مقاومتی در سیستان است. در بخش کشاورزی، سیاستهای مدیریت آب و آموزش فناوری نوین اولویت دارد و در صنایعدستی، حضور فعال در بازارهای دیجیتال و برندسازی ضروری است. لذا ایجاد «مرکز نوآوری و بازاریابی دیجیتال منطقهای» با مأموریت آموزش مهارتهای دیجیتال، تحلیل بازار و ارائه خدمات برندسازی و صادرات، در کنار پروژههای مدیریت منابع آب، میتواند به تحقق اقتصاد مقاومتی پایدار و افزایش رقابتپذیری تولیدکنندگان سیستان کمک کند.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_105355_ae90ced18f77e01433a29325485f3ea4.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Analysis of the key drivers of sustainable agricultural development in the Zayandeh River watershed of Isfahan province with the approach of cross effectsتحلیل پیشرانهای کلیدی توسعه پایدار کشاورزی در حوضه آبریز زاینده رود استان اصفهان براساس رویکرد اثرات متقاطع851139371310.22059/ijaedr.2023.361396.669230FAزهرازارعی دستکردیگروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانخلیلکلانتریگروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانعلیاسدیگروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد وتوسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانJournal Article20230629Purpose: The purpose of this article is to analyze the key drivers of sustainable agricultural development in the Zayandeh River watershed of Isfahan province with a future research approach. The current research was applied, descriptive-survey type. The statistical community were experts related to the development of agriculture in the province.<br />Research method: To collect data, library sources, questionnaires and interviews were used. Delphi method and interviews with elites and executives were used to identify the primary components and drivers effective on the sustainable development of agriculture in the Zayandeh River watershed of Isfahan province. And the snowball technique was used to select the experts. Finally, 40 key drivers were set with a matrix width of 40x40. Questionnaires were also distributed among 25 experts. By identifying the primary components through Micmac software, the matrix of cross-effects was formed using the opinion of the elites and by giving paired scores of the desired indicators according to their influence and effectiveness from 0 to 3.<br />Research findings and results: In this research, two key drivers were identified for the future of sustainable agricultural development, which included the development of agriculture in controlled environments such as greenhouses and the development of infrastructure to create agricultural transformation and supplementary industries.هدف : هدف این مقاله تحلیل پیشران های کلیدی توسعه پایدار کشاورزی در حوضه آبریز زاینده رود استان اصفهان با رویکرد اثرات متقاطع است. پژوهش حاضر کاربردی، از نوع توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری خبرگان مرتبط با توسعه کشاورزی در استان بودند.<br />روش پژوهش : جهت جمع آوری داده ها از منابع کتابخانه ای، پرسشنامه و مصاحبه استفاده گردید. برای شناسایی مؤلفهها و پیشرانهای اولیه مؤثر بر توسعه پایدار کشاورزی در حوضه آبریز زاینده رود استان اصفهان از روش دلفی و مصاحبه با نخبگان و مسئولین اجرایی استفاده شد و برای انتخاب خبرگان نیز تکنیک گلوله برفی به کار رفت. در نهایت 40 پیشران کلیدی با پهنای ماتریس 40×40 تنظیم شد. پرسشنامه ها نیز بین 25 نفر از خبرگان توزیع شدند. با شناسایی مؤلفههای اولیه از طریق نرمافزار Micmac، ماتریس اثرات متقاطع با استفاده از نظر نخبگان شکل داده و با دادن امتیازدهی زوجی شاخصهای مورد نظر بر حسب میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری آنها از صفر تا 3 مشخص شد.<br />یافته های پژوهش : در این پژوهش برای آینده نگاری توسعه پایدار کشاورزی دو پیشران کلیدی شناسایی گردید که شامل توسعه کشاورزی در محیط های کنترل شده نظیر گلخانه ها و توسعه زیرساخت ها برای ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی می شدند.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_93713_7e00427a628dab567c4721bd611fc549.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Designing a Model of the Consequences of the Use of Digital Technologies on the Sustainability of Production and Market Performance of Agricultural Productsطراحی الگوی پیامدهای کاربرد فناوریهای دیجیتال بر پایداری تولید و عملکرد بازار محصولات کشاورزی11513510621810.22059/ijaedr.2026.407336.669402FAناصرسیف اللهیگروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانJournal Article20251130The growing population and the impact of climate change have placed a huge responsibility on the agricultural sector to increase the production and productivity of agricultural products. In most countries where the development of arable land is impossible, agricultural automation is the only option and need of the day. Countries have already started investing in digital technology, artificial intelligence and the Internet of Things in all industries, including agriculture. Advances in these digital technologies have revolutionized agriculture by providing intelligent systems that can monitor, control and visualize various farm operations in real time and with intelligence similar to human experts. The aim of this research was to design a model of the consequences of the application of digital technologies and point out the advantages and challenges of using these technologies in the agricultural sector. The research was based on a fundamental and applied objective, and in terms of the mixed exploratory method, and in terms of the philosophical orientation, it had an interpretive orientation and in terms of the inductive approach. The data collection tool in the qualitative section was a library review, articles and semi-structured interviews with 18 university professors, managers and experts specializing in digital agriculture and technology, who were selected using the snowball sampling method. The data analysis method in the qualitative section was using theme analysis, which was developed with MAXQDA software and using the coding method. In the qualitative section, the validity of the data was analyzed and emphasized during the coding process during the interview, and the test-retest reliability method was used to measure reliability. In the quantitative section, purposeful sampling was carried out with 35 experts and specialists, and information was collected through a questionnaire. According to the results of the research, 8 main themes, 20 sub-themes and 53 codes were identified, which included the consequences of the use of digital technologies in the agricultural sector. The results showed that the use of digital technologies in agriculture can be used in the development of smart agricultural machinery, irrigation systems, weed and pest control, fertilizer application, greenhouse cultivation, storage structures, drones for plant protection, crop health monitoring, supply chain management, sales forecasting, etc.جمعیت رو به رشد و تأثیر تغییرات آب و هوایی مسئولیت بزرگی را بر عهده بخش کشاورزی برای افزایش تولید و بهرهوری محصولات کشاورزی گذاشته است. در اکثر کشورهایی که توسعه زمینهای زراعی غیرممکن است، خودکارسازی کشاورزی تنها گزینه و نیاز روز است. کشورها در حال حاضر سرمایهگذاری در زمینه فناوری دیجیتال، هوش مصنوعی و اینترنت اشیا در تمام صنایع از جمله کشاورزی را آغاز کردهاند. پیشرفت در این فناوریهای دیجیتال با ارائه سیستمهای هوشمندی که میتوانند عملیات مختلف مزرعه را در زمان واقعی و با هوش مشابه متخصصان انسانی نظارت، کنترل و تجسم کنند، تغییرات انقلابی در کشاورزی ایجاد کرده است. هدف از این پژوهش<strong> </strong>طراحی الگوی پیامدهای کاربرد فناوریهای دیجیتال و اشاره به مزایا و چالشهای استفاده از این فناوریها در بخش کشاورزی بود<em>.</em><strong> </strong>پژوهش حاضر بر اساس هدف بنیادی و کاربردی و از لحاظ روش انجام آمیخته اکتشافی و از نظر فلسفی دارای جهتگیری تفسیرگرایانه و از لحاظ رویکرد استقرایی بوده است. ابزار گردآوری دادهها در بخش کیفی بررسی کتابخانهای، مقالات و مصاحبه نیمه ساختاریافته با 18 نفر از اساتید دانشگاه، مدیران و کارشناسان متخصص در حوزه کشاورزی دیجیتال و فناوری بود که با استفاده از روش نمونهگیری گلوله برفی انتخاب شدند. روش تحلیل دادهها در بخش کیفی، با استفاده از تحلیل تم که با نرمافزار MAXQDA و بـا استفاده از روش کدگذاری تدوین شد. در بخش کیفی روایی دادهها هنگام فرایند کدگذاری، تحلیل و تأکید بر روی آنها در هنگام مصاحبه انجام گرفت و از روش پایایی باز آزمون برای سنجش پایایی استفاده شد. در بخش کمـی نمونهگیری بهصورت هدفمند با 35 نفر از خبرگان و متخصصان و گردآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه، انجام گرفت. مطابق با نتایج پژوهش، 8 تم اصلی، 20 تم فرعی و 53 کد شناسایی شدند که شامل پیامدهای کاربرد فناوریهای دیجیتال در بخش کشاورزی بودند. نتایج نشان داد که استفاده از فناوریهای دیجیتال در کشاورزی میتواند در توسعه ماشینآلات کشاورزی هوشمند، سیستمهای آبیاری، کنترل علفهای هرز و آفات، کاربرد کود، کشت گلخانهای، سازههای ذخیرهسازی، هواپیماهای بدون سرنشین برای حفاظت از گیاهان، نظارت بر سلامت محصول، مدیریت زنجیره تأمین، پیشبینی فروش و غیره مورد استفاده قرار بگیرد.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_106218_7426ffa7f249bb04e951aa1fbc4b7d7a.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Identification and Classification of the Dairy Product Consumer Market: A Customer Segmentation-Based Approach Industryشناسایی و طبقهبندی بازار مصرفکنندگان محصولات لبنی: رویکردی بر پایه بخشبندی مشتریان13716610455510.22059/ijaedr.2025.381803.669317FAحسینبلوچیگروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران.Journal Article20240925Given the diversity of needs and preferences of consumers in the dairy industry, identifying and segmenting the target market is essential to enhance the effectiveness of marketing activities. Customer segmentation helps companies design more precise strategies and increase customer satisfaction. This research aims to analyze and segment the consumer market to improve marketing decision-making in the dairy industry. The objective of this study was to segment the customers of the dairy industry. This research is a mixed-methods (qualitative-quantitative) study conducted to investigate customers and identify their key needs and demands from dairy companies and products. The study population comprised customers of the dairy industry in Mashhad. In the qualitative phase, 23 dairy industry buyers were selected and interviewed in five focus groups. Using thematic analysis, 60 factors affecting dairy product purchases were identified. These factors were categorized into 14 main components, including product health, product nature, external product factors, product structure, personality and psychological factors, company identity, production power, company competitiveness, distribution, competitive pricing, awareness factors, social factors, and store capabilities in MaxQDA software (2020), aiding in the analysis and identification of key components. In the quantitative phase, 517 questionnaires were collected from various areas in Mashhad using stratified sampling. The validity of the questionnaires was confirmed through content and construct validity, and their reliability was confirmed using Cronbach's alpha. Factor analyses were performed in LISREL software, and customer segmentation was done into two clusters, "Expectant" and "Risk-Averse," using SPSS software. The results of this research can help dairy companies improve their marketing strategies by leveraging the obtained data and more effectively aligning their products and services with customer needs.با توجه به تنوع نیازها و ترجیحات مصرفکنندگان در صنعت لبنیات، شناسایی و طبقهبندی بازار هدف برای افزایش اثربخشی فعالیتهای بازاریابی ضروری است. بخشبندی مشتریان به شرکتها کمک میکند تا استراتژیهای دقیقتری طراحی کرده و رضایت مشتریان را افزایش دهند. این پژوهش با هدف تحلیل و بخشبندی بازار مصرف، به بهبود تصمیمگیریهای بازاریابی در این صنعت کمک میکند. هدف پژوهش حاضر بخشبندی مشتریان صنعت لبنیات بود. این پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بوده و به منظور بررسی مشتریان و شناسایی نیازها و خواستههای کلیدی آنان از شرکتها و محصولات لبنیات انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل مشتریان صنعت لبنیات در شهر مشهد بود. در بخش کیفی، 23 نفر از خریداران صنعت لبنیات انتخاب شدند. در قالب پنج گروه کانونی مورد مصاحبه قرار گرفتند و با استفاده از تکنیک تحلیل تم، 60 عامل مؤثر بر خرید محصولات لبنی شناسایی شدند. این عوامل در 14 مؤلفه اصلی شامل سلامت محصول، ذات محصول، عوامل بیرونی محصول، ساختار محصول، عوامل شخصیتی و روانی، شناسنامه شرکت، قدرت تولید و قدرت رقابت شرکت، توزیع، قیمت رقابتی، عوامل آگاهیدهنده، عوامل اجتماعی و قابلیت فروشگاه در نرمافزار مکس کیو دی ای (2020) دستهبندی شدند و به تحلیل و شناسایی مؤلفههای کلیدی کمک کرد. در بخش کمی، 517 پرسشنامه از مناطق مختلف مشهد با روش نمونهگیری طبقهای جمعآوری شد. روایی پرسشنامهها با روایی محتوا و سازه و پایایی آنها با آلفای کرونباخ تأیید شد. تحلیلهای عاملی در نرمافزار لیزرل و بخشبندی مشتریان در دو خوشه «متوقعان» و «ریسکگریزان» با استفاده از نرمافزار SPSS انجام شد. نتایج این پژوهش میتواند به شرکتهای لبنی کمک کند تا با بهرهبرداری از دادههای بهدستآمده، استراتژیهای بازاریابی خود را بهبود بخشند و محصولات و خدمات خود را بهطور مؤثرتری با نیازهای مشتریان تطبیق دهند.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_104555_ff31394ef13d5b7661d47bc24bc534f6.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Economic Analysis of Cropping Date Adjustment Strategy for Climate Change Adaptation in Agricultureتحلیل اقتصادی راهبرد تغییر تاریخ کشت بهمنظور سازگاری با چالشهای تغییر اقلیم در کشاورزی16719210365110.22059/ijaedr.2025.392275.669367FAوحیدکلانترگروه اقتصاد کشاورزی، اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.سید حبیب الهموسویگروه اقتصاد کشاورزی، اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.حامدنجفی علمدارلوگروه اقتصاد کشاورزی، اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.سید فرهادصابرعلیگروه زراعت دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20250317Climate change, as one of the major challenges of the present century, has imposed adverse impacts on the agricultural sector, particularly in arid and semi-arid regions. This study aimed to evaluate the effectiveness of altering planting dates as an adaptation strategy to climate change, through analyzing future climate change patterns in the Hamadan–Bahar plain. Initially, climate changes were projected for the future period (2026–2050). Subsequently, crop yields under future climate conditions were simulated using the AquaCrop model for both baseline and proposed planting dates. Finally, the economic dimension of the issue was assessed using a Positive Mathematical Programming model. The results of this study indicated that adjusting planting dates can play an effective role in adapting to future climatic conditions. According to the projections, the future climate will be characterized by decreased precipitation and increased temperatures, which would lead to reduced yields of water-intensive crops. However, modifying the planting calendar, by better synchronizing crop growth stages with optimal climatic periods, can improve growth conditions and consequently enhance crop yields. The economic analysis showed that changing planting dates can increase agricultural profitability and compensate for a portion of the economic losses caused by climate change. These findings highlight the significance of altering planting dates as an effective adaptation strategy in the agricultural sector, and can serve as a useful guide for policymakers and farmers to mitigate the negative impacts of climate change and promote the sustainability of agricultural production.تغییرات اقلیمی بهعنوان یکی از چالشهای اصلی قرن حاضر، آثار نامطلوبی بر بخش کشاورزی بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک برجای گذاشته است. در این مطالعه، باهدف ارزیابی کارایی تغییر تاریخ کشت بهعنوان روشی برای سازگاری با تغییرات اقلیمی، الگوهای تغییرات آبوهوایی آینده دشت همدان-بهار مورد تحلیل قرار گرفت. ابتدا تغییرات اقلیم برای دوره آتی (2026-2050) پیشنگری شد. در گام بعد، عملکرد محصولات تحت شرایط اقلیمی آینده و در دو وضعیت تاریخ کشت پایه و پیشنهادی با استفاده از مدل AquaCrop شبیهسازی شد. در نهایت، بُعد اقتصادی موضوع با بهرهگیری از مدل برنامهریزی ریاضی اثباتی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که راهبرد تغییر تاریخ کشت میتواند نقش موثری در سازگاری با شرایط اقلیمی آینده ایفا کند. بر اساس پیشنگریها، اقلیم آینده با کاهش بارندگی و افزایش دما همراه خواهد بود که این شرایط منجر به افت عملکرد محصولات زراعی آببر میشود. بااینحال، اعمال تغییر در زمان کاشت، از طریق همزمانسازی بهتر مراحل رشد گیاه با دورههای بهینه اقلیمی، موجب بهبود شرایط رشدی و در نتیجه افزایش عملکرد برای این محصولات را به همراه داشته است. تحلیل اقتصادی حاکی از آن است که تغییر تاریخ کشت میتواند سودآوری بخش کشاورزی را افزایش دهد و بخشی از خسارات اقتصادی ناشی از تغییرات اقلیمی را جبران نماید. این یافتهها اهمیت تغییر تاریخ کشت بهعنوان یک راهکار مؤثر برای سازگاری با تغییرات اقلیمی در بخش کشاورزی را برجسته میسازد و میتواند راهنمای مفیدی برای سیاستگذاران و کشاورزان در راستای کاهش آثار منفی تغییرات اقلیمی و افزایش پایداری تولیدات کشاورزی باشد.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_103651_e9d46012c3b8c590269fb1b0e78cca9e.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Modeling the Supervisory System for Agricultural Bank Credit Facilities: A Grounded Theory Approachمدلسازی نظام نظارت برای تسهیلات اعطایی بانک کشاورزی: رویکرد گراندد تئوری19321610467310.22059/ijaedr.2025.402586.669388FAمحمدنظری پورگروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه حضرت معصومه (س). قم. ایرانامیرمحمدحیدریگروه حسابداری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانJournal Article20250922Weak supervision of agricultural credit allocation annually leads to widespread resource misallocation, rising non‑performing loans, and declining productivity at the national level. Accordingly, this applied qualitative study, using a grounded theory approach, proposes a localized and intelligent supervisory model for the Agricultural Bank that reduces credit risk, optimizes processes, strengthens continuous monitoring, and enhances the efficiency of the banking system. The study population consisted of experts from the Agricultural Bank, and the data were collected through 17 in‑depth semi‑structured interviews using purposive–snowball sampling. Data analysis was conducted through open, axial, and selective coding in MAXQDA 2020, resulting in the extraction of a six‑category paradigmatic model. The causal conditions included structural weaknesses, shortages of specialized personnel, and procedural deficiencies, while the central phenomenon was identified as upgrading supervision from inefficiency to structural coherence. Contextual and intervening conditions encompassed organizational constraints, macroeconomic pressures, and non‑specialist interventions. The strategies focused on smart supervision, reporting transparency, inter‑organizational coordination, and process reengineering. The model’s outcomes include reduced resource diversion, increased loan repayment, and enhanced national productivity, providing a practical framework for similar banks.ضعف در نظارت بر اعطای تسهیلات کشاورزی هر ساله به انحراف گسترده منابع، افزایش مطالبات معوق و افت بهرهوری در سطح ملی منجر میشود. در همین راستا، این پژوهش کاربردی-کیفی با بهرهگیری از رویکرد نظریه دادهبنیاد، یک الگوی بومی و هوشمند نظارتی برای بانک کشاورزی ارائه میدهد که با کاهش ریسک اعتباری، بهینهسازی فرایندها و تقویت پایش مستمر، زمینه ارتقای کارایی نظام بانکی را فراهم میسازد. جامعه آماری پژوهش حاضر خبرگان بانک کشاورزی بود و دادهها از طریق ۱۷ مصاحبه عمیق نیمهساختار یافته با نمونهگیری هدفمند-گلولهبرفی گردآوری شد. تحلیل دادهها با کدگذاری باز، محوری و انتخابی در MAXQDA 2020 انجام شد و یک مدل پا را دایمی ششمقولهای استخراج شد. شرایط علّی شامل ضعف ساختاری، کمبود نیروی متخصص و نارساییهای فرآیندی بود و پدیده مرکزی، ارتقای نظارت از ناکارآمدی به ساختارمندی شناسایی شد. شرایط زمینهای و مداخلهگر، محدودیتهای سازمانی، فشارهای کلان اقتصادی و دخالتهای غیرتخصصی را دربر میگرفت. راهبردها بر هوشمندسازی نظارت، شفافیت گزارشگری، هماهنگی بین سازمانی و بازمهندسی فرآیندها تمرکز داشت. پیامدهای مدل شامل کاهش انحراف منابع، افزایش بازپرداخت تسهیلات و ارتقای بهرهوری ملی است و چارچوبی عملی برای بانکهای مشابه ارائه میدهد.https://ijaedr.ut.ac.ir/article_104673_af2e499d4377ca255ed18de81658c91d.pdfانتشارات دانشگاه تهرانتحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران2008-483857120260321Investigating the Role of Environmental Education on Responsible Environmental Behavior of Students at the Campus of Agriculture and Natural Resources, University of Tehranبررسی نقش آموزش محیطزیستی بر رفتار مسئولانه محیطزیستی دانشجویان پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران2172378773410.22059/ijaedr.2022.336103.669112FAمریمگلبازگروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج. ایران.احمدرضوانفرگروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانسید حمیدموحد محمدیگروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانامیررضارضاییگروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانJournal Article20211223Higher education institutions are expected to provide appropriate education to raise the necessary awareness for changing students' attitudes and behaviors in support of the environment. Therefore, the present study aimed to investigate the role of environmental education on the responsible environmental behavior of students at the Campus of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran. The statistical population of this study consisted of agricultural students at the Campus of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, among whom 97 students (30 in the control group and 67 in the experimental group) participated. The data collection instrument was a researcher-made questionnaire based on a 5-point Likert scale (1 = very low; 5 = very high), which was completed by agricultural students in two phases (before and after the educational intervention). The reliability of the research instrument was calculated and confirmed using 30 questionnaires completed by agricultural students outside the participant sample, with a Cronbach's alpha value of 0.86. The collected data were analyzed using SPSS version 25. The results of the Mann–Whitney U test indicated that before the educational intervention, there was no significant difference in the mean score of responsible environmental behavior between the control and experimental groups. However, after the intervention, a significant difference was observed between the mean scores of the two groups, with the experimental group demonstrating more favorable responsible environmental behavior in terms of mean score. Furthermore, the results showed no significant difference in the mean score of responsible environmental behavior in the control group before and after the educational intervention. In contrast, the experimental group showed a significant difference in the mean score of responsible environmental behavior before and after the intervention, indicating that the educational intervention improved the responsible environmental behavior of the experimental group. Therefore, it is recommended that attention be paid to the importance and role of environmental education in improving the responsible environmental behavior of individuals in society, particularly agricultural students who will have greater interaction with nature in the future. Accordingly, courses aimed at promoting responsible environmental behavior should be incorporated into the students' curriculum.نهاد آموزش عالی، نهادی است که انتظار می رود با ارایه آمـوزشهـای مناسـب، آگـاهی لازم برای تغییر نگرش و رفتار دانشجویان جهت حمایت از محیط زیست را فراهم نماید. ازاینرو پژوهش حاضر با هدف پژوهش بررسی نقش آموزش محیطزیستی بر رفتار مسئولانه محیطزیستی دانشجویان پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر، دانشجویان کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران بودند که از میان آنها 97 نفر (گروه کنترل 30 نفر و گروه آزمون 67 نفر) در این پژوهش مشارکت کردند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته در قالب طیف 5 سطحی لیکرت ( خیلیکم=1؛ خیلیزیاد=5) بود که در دو نوبت ( قبل و بعد از مداخله آموزشی) توسط دانشجویان کشاورزی تکمیل شد. پایایی ابزار پژوهش توسط تعداد 30 پرسشنامه از دانشجویان کشاورزی خارج از مشارکتکنندگان با مقدار آلفای کرونباخ 86/0 محاسبه گردید و تایید شد. دادههای گردآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS<sub>V25</sub> تحلیل شدند. نتایج آزمون منوایتنی نشان داد قبل از مداخله آموزشی میانگین نمره رفتار مسئولانه محیطزیستی گروه کنترل و آزمون تفاوت معناداری نداشت اما بعد از اعمال مداخله آموزشی تفاوت معناداری بین میانگین نمره دو گروه مشاهده شد. بهطوری که گروه آزمون به لحاظ شاخص میانگین، نمره رفتار مسئولانه محیطزیستی مطلوبتری داشتند. علاوه بر این نتایج نشان داد، میانگین نمره رفتار مسئولانه محیطزیستی گروه کنترل، قبل و بعد از مداخله آموزشی دارای تفاوت معناداری نبود. با این حال در ارتباط با گروه آزمون، میانگین نمره رفتار مسئولانه محیطزیستی قبل و بعد از مداخله آموزشی تفاوت معناداری را نشان داد و مداخله آموزشی منجر به بهبود رفتار مسئولانه محیطزیستی گروه آزمون شد. از اینرو پیشنهاد میگردد در راستای بهبود رفتار مسئولانه محیطزیستی افراد جامعه و بهطور خاص دانشجویان کشاورزی که در آینده پیوستگی بیشتری با طبیعت دارند به اهمیت و نقش آموزشهای محیطزیستی توجه گردد و واحدهایی در برنامه آموزشی دانشجویان در راستای ارتقاء رفتار مسئولانه محیطزیستی گنجانده شود.