انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران 2008-4838 48 3 2017 09 23 Role of Lexicographic Properties on Fish Consumers Regarding Development and Commercialization of New Fish Products نقش ویژگی های لکسیکوگرافیک در مصرف کنندگان گوشت ماهی در راستای توسعه و تجاری سازی محصولات نوین شیلاتی 399 414 63956 10.22059/ijaedr.2017.220954.668349 FA رسول محمدرضایی دانشگاه تبریز فرشته اسداله پور دانشجو- دانشگاه تبریز حامد رفیعی دانشگاه تهران اسماعیل پیش بهار دانشگاه تبریز Journal Article 2016 11 21 This study investigated the feasibility of new markets such as Surimi, Comobaco, fish Sausage based on lexicographic preferences in the provinces of Mazandaran and Tehran, with use of 600 questionnaire and applying logit model in the year of 2015. The results showed that willingness to pay of deontologist people in Tehran was 193240 Rial and for consequentialist was 178130 Rial while willingness to pay of deontologist people in Mazandran was 186350 Rial and for consequentialist was 151490 Rial. So, deontologists tended to pay more for these products compared with consequentialists. In Tehran province all the products had ability to enter the market. In Mazandran province Surimi product in both groups and Comobaco and fish sausage only in deontologist groups could enter to the market.  در مطالعه حاضر، امکان­سنجی تشکیل بازارهای نوین شیلاتی مانند سوریمی، کامابوکو و سوسیس ماهی بر پایه ترجیحات لکسیوگرافیک در استان­های مازندران و تهران، با استفاده از 600 پرسشنامه در دو استان و  بر اساس مدل لوجیت در سال 94 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تمایل به پرداخت افراد کیفیت­گرا در تهران 193240 ریال و در افراد قیمت­گرا 178130 ریال است. درحالی­که تمایل به پرداخت افراد کیفیت­گرا در مازندران 186350 ریال و در افراد قیمت­گرا 151490 ریال است. بنابراین، افراد کیفیت­گرا در مقایسه با افراد قیمت­گرا تمایل به پرداخت بیشتری برای این محصولات دارند و در استان تهران هر سه محصول سوریمی، کوماباکو و سوسیس ماهی توانایی ورود به بازار را دارند. در استان مازندران محصول سوریمی در هر دو گروه و محصول کوماباکو و سوسیس ماهی تنها در بین افراد کیفیت­گرا توانایی ورود به بازار را دارند. براین اساس، می­توان نتیجه گرفت که در استان مازندران به دلیل در دسترس بودن ماهی تازه و با کیفیت افراد این استان تمایل کم­تری به محصولات نوین شیلاتی دارند. در حالی­که در استان تهران تمایل مردم برای محصولات نوین شیلاتی بیشتر است و استان تهران بازار مناسب­­تری برای این محصولات می­باشد. https://ijaedr.ut.ac.ir/article_63956_4edd6f23f79b776435ed24c6e9fcc9ee.pdf