انتشارات دانشگاه تهران تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران 2008-4838 57 1 2026 03 21 An Integrated and Localized Model of a Resilient Economy Based on Digital Technologies in Agriculture and Handicrafts of Sistan الگوی تلفیقی و بومی شده اقتصاد مقاومتی بر پایه فناوری‌های دیجیتال در کشاورزی و صنایع‌دستی سیستان 65 83 105355 10.22059/ijaedr.2026.402139.669387 FA مجتبی داورپناه گروه اقتصاد کشاورزی- بازاریابی محصولات کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0000-0002-2280-6342 مجید دهمرده گروه اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-1570-4559 Journal Article 2025 09 14 This research aims to present an innovative model for strengthening resilient economy based on digital technologies in the agriculture and handicrafts sectors of the Sistan region. The statistical population comprised 364 economic actors from both the agriculture and handicrafts sectors, selected using stratified random sampling. The data collection tool was a researcher-developed questionnaire utilizing a Likert scale, and the data were analyzed through statistical methods including descriptive statistics, Friedman test, convergent and discriminant validity (AVE, CR, HTMT), structural equation modeling (SEM), multi-group testing, and cluster analysis. The findings indicated that optimal water resource management holds the highest importance in agriculture, while enhancing digital presence has the greatest effect in the handicrafts sector (p<0.001). The validity, reliability, and fit indices of the structural equation model were at satisfactory levels (RMSEA=0.039; CFI=0.961). The SEM results demonstrated a significant positive impact of online presence and resource productivity on resilient economic performance, particularly in handicrafts, where market demand is more dependent on digital platforms. The results suggest that the simultaneous development of digital infrastructure and resource optimization is key to enhancing the resilient economy in Sistan. In agriculture, prioritizing water management policies and training in modern technologies is essential, while in handicrafts, active participation in digital markets and branding is crucial. Therefore, establishing a "Regional Innovation and Digital Marketing Center" with a mission to teach digital skills, conduct market analysis, and provide branding and export services, alongside water resource management projects, could contribute to achieving a sustainable resilient economy and increasing the competitiveness of producers in Sistan. این پژوهش با هدف ارائه الگوی نوین برای تقویت اقتصاد مقاومتی مبتنی بر فناوری‌های دیجیتال در حوزه کشاورزی و صنایع‌دستی منطقه سیستان انجام شد. جامعه آماری شامل 364 فعال اقتصادی در دو بخش کشاورزی و صنایع‌دستی بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته با طیف لیکرت بود و داده‌ها با روش‌های آماری شامل آمار توصیفی، آزمون فریدمن، روایی همگرا و تمایز (AVE، CR، HTMT)،  مدل معادلات ساختاری (SEM)، آزمون چندگروهی و تحلیل خوشه‌بندی تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد مدیریت بهینه منابع آب بالاترین اهمیت را در کشاورزی و توسعه حضور دیجیتال بیشترین اثر را در صنایع‌دستی دارد (p<0.001). شاخص‌های روایی، پایایی و برازش مدل معادلات ساختاری در سطح مطلوب بود (RMSEA=0.039;CFI=0.961). نتایج SEM بیانگر تأثیر مثبت معنادار حضور آنلاین و بهره‌وری منابع بر عملکرد اقتصادی مقاومتی بود، به‌ویژه در صنایع‌دستی که تقاضای بازار وابستگی بیشتری به بستر دیجیتال دارد. نتایج نشان می‌دهد که توسعه هم‌زمان زیرساخت‌های دیجیتال و بهینه‌سازی منابع تولید، کلید ارتقاء اقتصاد مقاومتی در سیستان است. در بخش کشاورزی، سیاست‌های مدیریت آب و آموزش فناوری نوین اولویت دارد و در صنایع‌دستی، حضور فعال در بازارهای دیجیتال و برندسازی ضروری است. لذا ایجاد «مرکز نوآوری و بازاریابی دیجیتال منطقه‌ای» با مأموریت آموزش مهارت‌های دیجیتال، تحلیل بازار و ارائه خدمات برندسازی و صادرات، در کنار پروژه‌های مدیریت منابع آب، می‌تواند به تحقق اقتصاد مقاومتی پایدار و افزایش رقابت‌پذیری تولیدکنندگان سیستان کمک کند. https://ijaedr.ut.ac.ir/article_105355_ae90ced18f77e01433a29325485f3ea4.pdf